جشنواره فیلم فجر و گامهای تازه 

شمارش معکوس برای اغاز بیست و ششمین دوره جشنواره بین المللی فیلم فجر شروع شده است. در بخش بین الملل توجه بیشتر به سینمای اسیا و اروپاست. حدود 75 فیلم ایرانی درخواست شرکت در دو بخش مسابقه سینمای ایران و نگاه اول( فیلمهای اول فیلم سازان) را داده اند که از بین انها حدود 35 فیلم برای این دو بخش انتخاب می شود.

فیلمسازان مطرحی مثل بهمن فرمان ارا ( خاک اشنا ) _  مجید مجیدی ( اواز گنجشک ها )_ محمد علی طالبی ( دیوار )_ کمال تبریزی ( همیشه پای یک زن در میان است )_ محمدرضا اصلانی ( اتش سبز )_ رسول صدرعاملی ( با سه گانه خود با مضمون زیارت )_ ابراهیم فروزش ( "هامون و دریا" و " دوست داشتن را هجی کن") در این جشنواره حضور دارند. انها در کنار دیگر عوامل تولید فیلمهای خود برای دریافت سیمرغ های زرین و بلورین رقابت می کنند.

در جشنواره امسال تعدادی از فیلمسازان قدیمی مثل بهرام بیضایی _ عباس کیارستمی و مسعود کیمیایی فیلم ندارند اما فیلمسازان زن مثل همیشه حضوری پررنگ دارند که می توان به : منیژه حکمت (سه زن )_ نیکی کریمی ( چند روز بعد )_ تهمینه میلانی ( تسویه حساب ) و پریسا بخت اور ( دایره زنگی) اشاره کرد.

امسال فیلم سازان ایرانی توجه ویژه ای هم به تاریخ داشته اند که از بین کارهای انها باید از " فرزند صبح" بهروز افخمی _ " پرچمهای قلعه کاوه " محمد نوری زاد  و " مظفرنامه " محمدرضا وزیری نام برد.

در بخش بین الملل هم تا به حال حضور چند فیلم مطرح قطعی شده که از جمله می توان به این فیلم ها اشاره کرد:

"در دره الاهه" ساخته پل هگیس با بازی شارلیز ترون _ سوزان ساراندن و تامی لی جونز .

" قابل انتشار " ساخته برایان دی پالما

مستند " بیمار" ساخته مایکل مور

" جزیره " ساخته پاول لونگین

"بازگشت به خانه" پانگ ژانگ

" ابنای بشر" الفونسو کوارون

" 1408" مایکل هافستروم

"پروفسور و معادله محبوبش" تاکاشی کیوزومی

"مردی از لندن" بلاتار

"ابریشم" فرانسوا ژیرارد

در بخش سینمای ایران امسال از سه هنرمند قدیمی : پروانه معصومی ( بازیگر )_ مازیار پرتو ( مدیر  فیلم برداری) و مسعود جعفری جوزانی ( کارگردان) تقدیر می شود.

جشنواره امسال در شرایطی برگزار می شود که با یک تغییر عمده  روبروست . بعد از چندسال که طرح جدایی دو بخش سینمای ایران و بین الملل جشنواره مطرح بود مسئولان جشنواره امسال تصمیم گرفتند این طرح را عملی کنند. به این ترتیب بیست و ششمین دوره جشنواره به صورت هم زمان اما به دو شکل مجزای بین المللی و داخلی برگزار می شود. در شرایط جدید 5 روز اول جشنواره به فیلمهای بخش بین المللی اختصاص دارد . این بخش شامل مسابقه بین الملل_ مسابقه سینمای اسیا _ مسابقه سینمای معناگرا _ جشنواره جشنواره ها _ نمایش های خارجی و بزرگداشت دو فیلم ساز ( نیکیتا میخالکف و اینگمار برگمن ) میشود.

5 روز دوم جشنواره هم اختصاص به فیلمهای ایرانی دارد که شامل مسابقه سینمای ایران _ نگاه اول: نخشتین فیلم بلند فیلم ساز _ چشم واقعیت _ نکوداشت ( بزرگداشت علی حاتمی و رسول ملاقلی پور) می شود. مراسم اختتامیه بین الملل روز 16 بهمن و مراسم اختتامیه بخش مسابقه سینمای ایران هم مثل همیشه روز 21 بهمن برگزار می شود.

بحث طرح جدایی دو بخش سینمای ایران و بین الملل جشنواره فجر از سالها قبل در بین نمایندگان رسانه های گروهی و منتقدان سینمایی مطرح بود . با تغییری که امسال در این زمینه صورت گرفته باید دید ایا در اینده زمان برگزاری بخش بین المللی به فصل دیگری از سال منتقل خواهد شد یا خیر. شهرام جعفری نژاد منتقد سینما در ارتباط با تغییر جدید می گوید: به دلیل توجه مخاطبان جشنواره به فیلمهای ایرانی تعداد زیادی از فیلمهای بخش بین الملل جشنواره دیده نمی شدند. حالا که جشنواره به دو بخش تقسیم شده زمینه ارزیابی بهتر فیلمهای این بخش فراهم می شود.

گل شیفته فراهانی

میمچه خانم جغله بازیگوش عاشق کش باغ دماوند در درخت گلابی که ان همه محمود نوجوان حساس و عاشق نازک دل را بی ان که قصدش را داشته باشد حسرت  داد و چزاند حالا برای خودش و البته برای سینمای ایران خانمی شده که نگو و نپرس . او حالا جزو ستاره های این سینماست نه از ان ستاره هایی که حضورشان ممکن است موفقیت اقتصادی فیلمی را تصمین کنند و تهیه کننده ها برای فروش بیشتر به سراغش بروند اما بازی او در هر فیلمی بی تردید بار کیفیت هنری فیلم را بیشتر می کند و این حاصل وزن و وقار و اعتباری است که او طی همین هفت هشت ده سال پیدا کرده و تازه هنوز ۲۳ سالش است و کلی وقت و اینده پیش رویش .

توی زبان فارسی وقتی می گوییم فلانی ارتیست است منظورمان چیزی فراتر از ترجمه این کلمه به معنای هنرمند است منظور ذات و جنمی است با استعداد و خصوصیاتی خدادادی امیخته با چهره و حضوری شیرین و دل پذیر ٬ رفتار و کلامی دل نشین توام با ظرافت و شیطنت. گل شیفته همه اینها را با هم دارد یک ارتیست به تمام معناست و پیداست که انجام وظیفه نمی کند از کارش لذت می برد. چهره کولی وش شرقی اش که چشمان درشت سیاه با برقی همیشگی در انها ٬ ابروهای پهن و مشکی ٬ جهد موهای پیشانی و نوعی رها بودن شیرین کلام و حرکت از ویژگی های بارز ان است با همان استعدادهای ذاتی اش درهم امیخته و خوش بختانه ذهن پذیرنده و جست و جوگری هم دارد. از اخرین کارهای او می توان به فیلم  همیشه پای یک زن در میان است و دیوار اشاره کرد . اگر به خود غره نشود بی محابا می توان این جوان ۲۳ ساله را بازیگر بزرگی خواند که سینمای ایران باید قدرش را بداند و بیش از همه خودش باید قدر خودش را بداند تا بتواند به همین سیر صعودی ادامه دهد. دختر شیرین سینمای ایران برای این سینما یک موهبت است. خوش به حال بهزاد فراهانی که چنین دختری دارد.

محمدرضا گلزار

من یک ادم ساده هستم مثل همه و اگر تفاوتی باشد به خاطر  الطاف خاصی است که خدا به من داشته.

غش نکنید اگر بگویم که این کلام گهر بار متعلق است به سوپراستار معروف سینمای ایران "محمدرضا گلزار". مخصوصا خانمها اول بروند اب قند درست کنند و بگذارند کنار دستشان تا با هم بقیه حرفهای این جوان خوش تیپ و رعنای سینمای ایران را مرور کنیم:

از اینکه مردم به کاری که انجام می دهم علاقه نشان می دهند و انرا تایید می کنند خوشحال می شوم و انتظارات انها را هم در نظر می گیرم  حتی اگر مشکلاتی برایم به دنبال داشته باشد به خاطر لطف خیلی زیاد انها برایشان وقت زیادی می گذارم بیش از انچه می توانید تصور کنید.

و این هم داستان ورود اتفاقی این هنرپیشه پرطرفدار که اگر نبود معلوم نبود سینمای ورشکسته ما چه خاکی می خواست توی سرش بریزد( البته اکثریت این داستان را می دانند ولی ما برای ان یک نفر که شاید نداند می نویسیم):

فروردین ۷۹ رفته بودم شمال که خیلی اتفاقی در یک رستوران ایرج قادری را دیدم . به خاطر اشنایی با فیلمها و احترامی که برایش قائل بودم  رفتم نزد ایشان و خودم را معرفی کردم و ازش دعوت کردم در کنسرت ما که ۱۰ روز بعد برگزار می شد شرکت کند. قادری همان جا بهم پیشنهاد داد در فیلمی که می خواست جلوی دوربین ببرد بازی کنم . ۱۰ روز بعد هم در روز برگزاری کنسرت ایشان در سالن بودند و در مورد پیشنهادی که داده بودند سوال کردند . سرانجام با وجود تردیدی که داشتم به دلیل اعتبار ایشان در سینمای حرفه ای قرادداد بستم و در "سام و نرگس" بازی کردم . دستمزدم هم یک میلیون بود که برای کار اول رقم خیلی خوبی بود.

در ضمن از همه کسانی که هم در این نظرسنجی شرکت کردند و هم در نظرسنجی معیار وبلاگ این حقیر بسیار متشکرم . اول قرار بود ان نظرسنجی را تا سال جدید در وب حفظ کنم اما وقتی دیدم حدود ۶۸ ٪ از بازدیدکنندگان عزیز از مطالب وب اظهار رضایت دارند فهمیدم به عنوان یک وبلاگ نویس اماتور اصول ابتدایی کار را خوب یاد گرفته ام. بنابراین دیگر لازم ندیدم انرا ادامه دهم .

هرچی راجع به سینما ازادی و تونل چمران بگیم باید مراقب باشیم که به ارتجاع و کهنه گرایی و بی خاصیتی متهم نشویم. خب البته ما هم انقدر بخبل نیستیم که بگیم از نشستن توی سینماهای قدیمی با صندلی های پاره پوره لذتی میبریم که از دیدن فیلم توی یک سالن باحال و استاندارد نمی بریم. واقعا دست همه کارگران شهرداری درد نکند که اگر نباشند و مثل کارگران شهر ناپل ایتالیا اعتصاب کنند ان وقت شهر را بویی می گیرد که نگو و نپرس. اما سوال فلاسفه و اندیشمندان عرصه گیردادن به فضاهای فرهنگی (نهاد خصوصی زیر نظر انجمن خاله زنک های فامیل) این است که اخه قربون شکلت برم شما که اینقدر خرج کردین و مهندس اوردین و دکتر بردین واسه سینما ازادی تا تجهیزات خوشگل و مامانی روش بذارین اصلا فکر نکردین که تو این سالنهای مجهز و جیگر چه فیلمهایی قراره نمایش داره بشه؟

یکی از روشنفکران وزین و جاسنگین سینما خاطرنشان کرد که با افتتاح سینما ازادی برخلاف انچه تصور می شود هیچ کارگردان ایرانی حاضر نیست فیلمش را در ان نمایش دهد. زیرا می گوید: زرشک ! چرا فیلم بنده کمترین را می ذارین؟ برین فیلم اون یکی فیلمساز که این قد ادعاش می شه را بذارین. حالا چرا؟ مگه ادم از خوشی فرار می کنه؟ کیه که نخواد فیلمش تو سینمای با امکانات ازادی اکران بشه؟ همه می گن: ما !!

کاشف به عمل امد که قضیه خیلی پیچیده است. حتما قصه ان یارو چاه کن را شنیده اید که از حال می ره و همه می ان براش عطریات خوش بو می ارن تا سرحال بیاد و افاقه نمی کنه تا اینکه ظریفی از راه می رسه و یه خرده پهن گوسفند می اره که  تا می ذاره جلوی دماغش سرحال می اد و مثل چی از جاش بلند می شه و انگار نه انگار که روبه موت بوده. حالا حکایت سینمای ماست. یک بار اقای درویشی با سرو روی با صفایش فیلم چند تریلیاردی ساخت تا انفجارهای خفنی تو فیلمش بذاره و صداشو دالبی کنه ( دالبی کلمه ضایعی است از ریشه " دامبولی دیمبو " که عبارت است از گذاشتن سروصداهای ناجور تو فیلم ) . اما پس از این  همه ولخرجی و باکلاس بازی دراوردن تازه این اقای درویش باید می گشت دنبال سینمای درست و حسابی تا ان کارهایی که در فیلمش کرده دیده شود یا شنفته شود اما دریغ از یک سالن درست و حسابی.

فلاسفه صاحب روش ما این سوال را از اقای شهردار می پرسند که با نمایش کدام فیلم ها قرار است سیستم های مکانیزه سینما ازادی به چشم بیاید؟ یک نگاهی بیندازید به اسم فیلمهای متقاضی برای شرکت در جشنواره . کدامشون صحنه های ان چنانی دارند که باید توی ازادی نمایش داده شود. ایا اصلا فرقی هم داره که فیلمهای امسالو تو این سینما یا اون سینما نشون بدن؟ یکی از صدابرداران مطرح سینمای ایران که توی تشکیلات مخفی خاله زنکی ماست عقیده دارد که فرار فیلم سازان از نمایش فیلمشان در سینما ازادی به این دلیل است که سیستم صدای فیلمهای انان بر اساس سیستم انالوگ ( بر وزن کاتالوگ. اصطلاحی به شدت علمی و حیرت انگیز  که مخترعش هم از معنای ان بی اطلاع بود اما بچه محل های ما می گن انالوگ همان خلال دندون خودمان است) تنظیم شده و پر از خش خش و سرو صدای اضافی است که توی سینماهای قدیمی شنیده نمی شود اما اگه تو ازادی بذارن گندش در میاد.

از سوی دیگر خبر می رسد که طبقه اول و زیر همکف سینما ازادی که مکان های تجاری در انجا تعبیه شده مکانی است گلاب به رویتان پر از بی عدالتی و نامردمی. قضیه از این قرار است که چند تا از بروبچه های قصاب و کله پز که اهل فعالیت های فرهنگی هم هستند خوشحال و سرمست از اینکه در مجتمع فرهنگی ازادی جایی هم برای کارهای کسب و درامد حلال است راه افتادند و رفتند و تقاضا کردند که چند تا از این واحدهای تجاری را بخرند اما این قسمت های تجاری به این کاسبان بچه محل داده نشد تا برگ زرین دیگری به اوراق بی عدالتی اضافه شود. در حالیکه طبق بررسی های به عمل امده این واحدها با شرایط بسیار مامانی و سهلی به عطر و ادوکلن فروشان واگذار میشود. اخه یکی نیست بپرسه که مردم وقتی این همه راه می ان تا بالا شهر و تپه های عباس اباد را بالا می روند ایا انرژی شان زایل نمی شود و بدنشان احتیاج به کله پاچه ندارد؟ ایا اگر یک مهمان خارجی خواست از این سینما دیدن کند بد است که عطر کله پاچه فضای فرهنگی این مکان را عطراگین کند؟ اینهاست که خون ادم را بدجوری به جوش می اورد.

الان که این مطلبو دارم تایپ میکنم دومین روز از سال مسیحی جدید (۲۰۰۸ ) شروع شده و بخاطر همین تصمیم گرفتم این پستو به سینمای خارجی اختصاص بدم تا بعد.

پرفروش ترین فیلمهای سال ۲۰۰۷ در امریکا اعلام شدند که فیلم "مرد عنکبوتی۳ " در صدر این فهرست قرار گرفت.

مرد عنکبوتی ۳ ساخته سام ریمی با کنار زدن قهرمانان دیگر در گیشه توانست به رکوردی بی سابقه و بیش از ۱۵۵ میلیون دلار دست یابد. همچنین فیلم انیمیشن "شرک۳ " محصول شرکت پارامونت و دریم ورکز هم با ثبت فروش ۳۲۱ میلیون دلار توانست رتبه دوم را به خود اختصاص دهد. "ترنسفورمرها" که بر اساس یک فیلم انیمیشن مربوط به سال ۱۹۸۰ ساخته شده توانست با فروش ۳۱۹ میلیون دلاری برای پارامونت سود قابل توجهی به همراه داشته باشد. رده های بعدی این لیست عبارتند از: قسمت پنجم هری پاتر باعنوان" هری پاتر و محفل ققنوس". "اولتیماتوم بورن" . "۳۰۰ ". " راتاتویل" . "من افسانه هستم".

خواستگاران اخراجی های ۲

مسعود ده نمکی که هنوز هم سرمست فروش فیلم اخراجی هاست مدتی است اعلام می کند که درحال نوشتن فیلمنامه اخراجی های ۲ است. هفته گذشته ده نمکی اعلام کرد که نوشتن این فیلمنامه را به پایان رسانده و ۴ تهیه کننده معتبر درخواست کرده اند که تهیه کنندگی اخراجی های ۲ به انها واگذار شود. حبیب الله کاسه ساز٬ علی سرتیپی٬ مرتضی شایسته و مسعود جعفری جوزانی. اما شنیده ها حاکی است حبیب الله کاسه ساز که اخراجی های ۱ را هم تهیه کرده است دیگر تمایلی به ساخت اخراجی های ۲ ندارد. حال باید منتظر خیلی چیزها بود. اینکه چه کسی تهیه کننده اخراجی ها می شود؟ اخراجی های ۲ با حضور چه بازیگرانی مقابل دوربین می رود و مهمتر اینکه ایا این فیلم خواهد توانست به اندازه اخراجی های ۱ بفروشد یا خیر؟ البته این نکته قابل ذکر است که تاکنون در سینمای ایران ساخت سری دوم فیلمی اتفاق نیفتاده است و اگر اخراجی های ۲ ساخته شود اولین تجربه در این زمینه به شمار می اید. البته پس از اکران فیلم پارک وی به کارگردانی فریدون جیرانی روزنامه ها روی این خبر کار کردند که پارک وی ۲ ساخته خواهد شد اما جیرانی این خبر را تکذیب کرد و گفت که پارک وی ۲ را نخواهد ساخت.

فیلم جدید مسعود کیمیایی: اینو بسازم یا اونو ؟؟؟؟

او خیلی پرطرفدار است و طرفدارانش فیلم خوب و بد سرشان نمیشود. یعنی اقای کیمیایی هر چی فیلم بد هم بسازه باز هم همه طرفدارانش تحویلش می گیرن. درست مثل عملکرد چند سال پیش علی پروین توی پرسپولیس و ناصر خان حجازی در استقلال. پس ندید می شه گفت که فیلم بعدی اش هم شاهکاره و هرکی اضافه حرف بزنه سروکارش با دسته سفید زنجونه! ایشون هرروز درباره یک پروژه حرف می زنن. یه روز می گن که می خوان فیلم جدیدشونو تو کشور کوبا بسازن و روز بعد لوکیشن جدیدشان را دروازه غار اعلام می کنن. چند ماه قبل گفت که از فیلمسازی خسته شده و نسبت به شرایط سینمای ایران معترضه و بعدش گفت که از میان چند پروژه دنبال اینه که یکیشو بسازه. خلاصه باید با این وضع ساخت تا ببینیم بالاخره او پس از سالها فیلم خوبی می سازه یا نه . البته تصحیح می کنم : به قول اقای جیرانی در برنامه مرغزار گفتگو ( دو قدم مانده به صبح ) فیلم های جدید کیمیایی خیلی عمیق تر و شاهکارتر از فیلمهای قدیمی شان هستند. کسی اعتراض داره ؟؟؟؟

جشنواره    ای     جشنواره

واقعا اشکال کار کجاست؟ به هر کسی که تونست به این پرسش ما پاسخی مشتی بدهد به قید قرعه هزار دستگاه اتومبیل ریو می دهیم.

سه ماه مونده به جشنواره حضرات فیلمساز و تهیه کننده می گن: ما فیلم مونو به جشنواره نمی دیم و جشنواره٬ اه اه و پیف پیف ٬ چرا بدیم به جشنواره چیپ وطنی؟ می دیم به کن و لوکارنو ٬ اما همین رفقا ده روز مونده به جشنواره پاشونو تو یه کفش می کنن که یا تو جشنواره شرکت می کنیم یا خودمونو از برج میلاد میندازیم پایین . الان که تازه این جای کاریم بحث جشنواره زیاد جدی نیست پس می شه بهش بد و بیراه گفت. واقعا وقتی این همه فیلمساز و تهیه کننده هر سال دارن زیر اب جشنواره رو می زنن پس چرا اخر کار برای شرکت تو بخشهای مختلف بین سازندگان فیلمها دعوا و زد و خورد پیش می اد؟ اینجا دو حالت پیش میاد: یا بعضی فیلم ها مشکل نمایش دارن و سازندگانشون از همین حالا دست پیش می گیرن که نمی دیم به جشنواره تا بعد که می گن اقا یا خانوم اخه این فیلم واقعا می تونه تو ایران نمایش داده بشه اوضاع بی ریخت نشه.ولی واقعا این هم نوعی بازاریابی درست و حسابی تو کاره که فیلمی بسازیم که می دونیم مشکل اکران داره بعدش بریم همه جا جار بزنیم که فیلم ما رو نمایش نمی دن!

حالت دومی هم وجود داره: مثلا اقای محمد زرین دست که فیلمشو با "همشهری کین" مقایشه می کنه اونو دو سال پیش به جشنواره ارائه کرده ولی هیات انتخاب گیج شده بود  که اخه این همشهری کین وطنی را چه جوری نشون منتقدا بدیم؟ اون وقت اونا واسمون دست می گیرن و اوضاع شلم شوربا می شه . پس بی سر و صدا قال قضیه را کندند. اینو از ما داشته باشین تا ببینین نظر منتقدان درباره این فیلم هایی که سازندگانشون این قدر ناز و ادا دارن که به جشنواره فیلم می دیم یا نمی دیم چیه !!!