HAPPY

BIRTHDAY

صدا

دوربین

حرکت

یک ساله شد

باورم نمیشه که به این زودی یک سال گذشت.

۴ مرداد ۱۳۸۶ وقتی تصمیم گرفتم منهم برای خودم جایی برای نوشتن ...اعتراض کردن... شوخی کردن و درددل کردن داشته باشم و این کلبه کوچک را ساختم فکر نمی کردم در عرض یک سال بتونم اینهمه دوست پیدا کنم...دوستان خوبی که هراز گاهی به من سر میزنند و منو از یاد نمی برند هرچند اعتراف می کنم بخاطر مشغله زیاد من بندرت وقت می کنم به دیدن آنها برم و همین منو شرمنده آنها کرده. همینجا از همگی معذرت می خوام.

تصمیم دارم برای سال دوم تغییراتی در محتوای وب بدم. امیدوارم بتونم از نظرات سازنده شما هم استفاده کنم. لطف کنید و نظراتتان را درباره صدا...دوربین...حرکت مطرح کنید . اگر خاطره ای دارید یا مطلبی بوده که در طول این یک سال برایتان از همه بیشتر جالب بوده خوشحال می شم بگویید.

مصاحبه خبرنگار شبکه بی بی سی با مدیریت وبلاگ ( من )

خبرنگار: خب بالاخره صدا...دوربین...حرکت هم یک ساله شد تبریک می گم

من : خواهش می کنم ...ممنون

خبرنگار: راستی اولین سوال : چرا صدا ... دوربین ... حرکت ؟؟!

من(باتعجب) : چی ؟

خبرنگار: منظورم اینه چرا این اسمو واسه وبتون انتخاب کردید؟

من : خب آخه هرچی اسم بود وبلاگ نویسهای قبلی برداشته بودند فقط همین مونده بود ولی الان حاضرم اسمو به بالاترین پیشنهاد واگذار کنم.

خبرنگار: در این یک ساله شما گه گاه به مسائل سینما و گه گاه به تلویزیون پرداختید به نظر خودتون در کدوم زمینه موفق تر عمل کردید؟

من: البته خودم فکر می کنم نگاهم به تلویزیون بیشتر بوده چون سینما واقعا شورشو درآورده درطول یک سال به اندازه انگشتهای یک دست هم فیلم بدرد بخوری که قابل عرض باشه اکران نشده...چی بگم والله بگذریم... اونوقت تلویزیون اینهمه تله فیلم می سازه که خیلی هاشون از فیلمهای روپرده یه سروگردن بهترند.

خبرنگار: از میون کارگردانان سینمای ایران کار کدوم کارگردانو بیشتر می پسندید؟

من: خب ما کارگردانی که به اون صورت نداریم اکثرا کارگرند و پسوند (دان) رو ندارند و سر از سینما در اورده اند ولی از میون همون چند تا دونه من کار اونو که یه زمانی گفته بود تصویر خانمها را باید از پشت سر نشون داد رو دوست دارم ... اصلا میشه گفت دیوونه اشم ( البته با اجازه خانمش)

خبرنگار: یعنی نمی خواهید اسمشو ببرید؟

من : نه عزیزم ...اینجا اسمی از کسی برده نمی شه ... من جونمو دوست دارم همونطور هم که داری می بینی جوونم و یه دنیا آرزو دارم

خبرنگار:خب پس اگه بپرسم از میون بازیگران کار کدوما رو می پسندید هم باز اسم نمی برید؟

من: شما بپرسید من بلدم چه جوری شما رو شیرفهم کنم منظورم کیه؟

خبرنگار:خب حالا کیه؟

من: از میون آقایون همون که وقتی جایزه می گیره سالن منفجر میشه و جمعیت بی وقفه تشویقش می کنه

خبرنگار:آهان...فهمیدم

من: جدی ؟...اوکی... و از میون خانومها هم اونی که وقتی جایزه می گیره ستاره ها چپ چپ نگاهش می کنن ... منظورمو گرفتین؟

خبرنگار(هاج و واج): نه به عیسی مسیح

من ( بی حوصله): گوشتونو بیارین جلو....

خبرنگار( شگفت زده): جدی؟؟؟ عجب سلیقه ای.... حالا من چند تا اسم می گم شما درباره شون هرچی دوست دارین بگین... محمد رضا گلزار

من: پسر خوبیه... شنیدم تازگی ها کمک مامانش تا نونوایی سر کوچه شون هم میره ...خوش به حال خانومش

خبرنگار: نیکی کریمی

من:نمی شناسم

خبرنگار(باتعجب): نیکی کریمی رو نمی شناسید؟ عکس ایشون تو مدارس لندن دست به دست میشه

من: من که لندن نیستم تو تهرون بزرگ شدم اون زمانی که ما مدرسه می رفتیم عکس جولیا رابرتز تو مدرسه ما دست به دست میشد

خبرنگار: اوکی ... هدیه تهرانی

من: خدائیش خیلی خوش تیپه ... ولی باید حواسش جمع باشه چون یواش یواش مامانش مجبوره یه سر بره بازار و یه کوزه قد دخترش بخره تا بتونه اونو ترشی بندازه بهتره زودتر این بله رو بگه و خیال ۷۰ میلیونو راحت کنه دیگه

خبرنگار: بهرام رادان

من : باید از فیلمبردارا بخواد تا وقتی می خوان ازش کلوزاپ بگیرن سه رخشو بگیرن وقتی مستقیم زل میزنه تو دوربین هارمونی صحنه رو بهم میریزه

خبرنگار: علی دایی

من (باتعجب): چه ربطی داره به سینما؟

خبرنگار(با قیافه فاتح): خب اینو باید از شما پرسید که اون پایین عکسشو گذاشتید!

من(با حفظ خونسردی): من اگه از دو نفر تو دنیا بدم بیاد یکیشون این آقاست

خبرنگار: نفر دوم کیه؟

من: نفر دوم مربوط به زندگی خصوصیم میشه

خبرنگار: اوکی... آیا منظور خاصی داشتید که عکس علی دایی رو با خانومش گذاشتید؟

من: نه ... راستش هرچی گشتم عکس تکی پیدا نکردم ظاهرا از وقتی زن گرفته این خانوم همه جا کنارشه منم وقتی دیدم اینجوریه با خودم گفتم خب بیا کنار شوهرت یه وقت عقده ای نشی

خبرنگار: حالا چرا عکس احمدی نژاد و علی دایی و رشیدپور و مهران مدیری و فردوسی پور کنار هم؟ منظور خاصی بوده؟

من: نه خب علی دایی قراره فوتبال ما رو زنده کنه... احمدی نژاد هم اقتصاد ما رو.... رشیدپور هم که عاشق پخش زنده اس ...مدیری هم که داره واسه خودش تو شبکه سه زندگی می کنه.... بهرام بیضایی هم که بازیگرا تو فیلماش زندگی می کنن ... عادل فردوسی پور هم که چند ساله برنامه پخش زنده داره ... همین به خدا ..منظور دیگه ای نبوده

خبرنگار: نظرتون درباره انرژی هسته ای چیه؟

من: اونکه حق مسلم ماست... ولی خواهش می کنم وبلاگ پاک و باصفای منو با فضای آلوده ودودگرفته سیاست قاطی نکنید ...بذارید مردمی که میان بازدید یه صدگرم اکسیژن مصرف کنن

خبرنگار: به نظر شما سینمای ایران به اندازه سیاست خارجی ایران طرفدار داره؟

من : خب معلومه ... چرا که نه ... وقتی ما می تونیم همزمان ۹ تا موشک ول کنیم تو هوا  ... سینما که پیشش ترقه است

خبرنگار: ولی یکی از کارگردانان بزرگ سینمای هالیوود گفته اصلا نمی دونه ایران کجا هست؟؟!!

من ( خونسرد): خب شما کمکش کنید یه سر بیاد اینجا از فرودگاه به بعدش با ما... بهش یه هفته ای نشون می دیم ایران کجاست؟

خبرنگار: تهدید می کنید؟

من: نه... ای آقا ... شما چرا همه اش فکر می کنید ما دنبال تهدید هستیم؟ مگه شون پن اومد اینجا خوردیمش؟ حتی من شنیدم در اون چند شبی که ایران بود وقتی خواست بره کارگر هتل لاله چند تار موشو که هنگام استحمام و خواب از سرش جدا شده بود رو گذاشته بود تو یه قوطی کبریت و بهش داده بود با خودش ببره پس فردا برنگرده اینجا و اونجا بگه مو از سرش کم شده. بخدا باور کنید ما فقط گوشت مرغ و ماهی و گاو و گوسفند می خوریم گاهی هم اشتباهی الاغ می کشن و به خوردمون میدن ولی گوشت انسان نه... مگه می خواهیم خوراک راگو درست کنیم... اگه بجای راسته گوسفند هر گوشت دیگه ای بندازیم تو خورشت قیمه و قرمه سبزی گندش در میاد میگید نه برید از مادربزرگای این خطه بپرسید

خبرنگار: آیا شما خصومت خاصی با سینمای غرب دارین ؟ چون هیچی در موردش در وبتون نمی گید؟

من: نه آقا... چرا الکی از خودت حرف میزنی؟ خصومت چیه؟ من اکثرا با داداشم خصومت دارم همین... اگه از سینمای غرب و شرق و شمال و جنوب چیزی نمیگم واسه اینه که حوصله درافتادن با بازیگران و کارگردانان اونجا رو ندارم .. اینجا درباره سینمای وطنی مطلب می زنیم و خودمون خوب بلدیم چه جوری گیس و گیس کشی کنیم ولی خدا وکیلی اگه یه روز قرار باشه با یکی مثل نیکول کیدمن دهن به دهن بشم مجبورم حرفایی بهش بزنم که یه راست بره ایستگاه فضایی و بپره واسه همیشه بره تو مریخ زندگی کنه.

خبرنگار: راستی چرا شما در این یک ساله حرفی از یکی از محصولات ما که چند سالیه داره از تلویزیون ایران پخش میشه نزدید؟

من(باتعجب): چی ؟

خبرنگار: سریال پرستاران؟

من: راستیتش من منتظرم تموم بشه واسش پرونده تشکیل بدم ولی ظاهرا اونم منتظره عمر من تموم بشه چون خیال تموم شدن نداره

هردو میخندیم ... هه هه هه

خبرنگار: من تا حالا شما رو از نزدیک ندیده بودم ولی حالا که دیدم فهمیدم کی هستید؟

من : خب ... کی هستم؟

خبرنگار: شما همونی نیستید که چند تا داستان نوشته  تو بعضی مجلات نقد می نویسه ویکی دوبار هم یه نیمچه بازی کرده؟

من( با خنده ): وای.... عجب هوشی دارین به خدا... شما بازی منو از کجا دیدین؟ من یه بار پام به صحنه تئاتر شهر رسید اونم سال ۷۴

خبرنگار: خب دیگه ... ما اصولا قادریم افراد نخبه رو قبل از اینکه نخبه بشن تشخیص بدیم و روشون زوم کنیم... از همون موقع شما تحت کنترلین

من ( باچشمان گرد شده): نه .... جدی نمی گید؟

خبرنگار: به عیسی مسیح راست می گم

من : جالبه... خب اگه سوالاتتون تموم شده اجازه میدید برم دوستامو خبر کنم تا بیان جشن تولد؟

خبرنگار: خواهش می کنم... ممنون از اینکه وقتتونو در اختیار ما قرار دادید.

                        ٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫

درگذشت خسرو شکیبایی بزرگ بازیگر سینمای ایران بر همگی تسلیت باد.

نظرتون در مورد افراد زیر چیه؟

به نظر شما کدام یک از این افراد در این مدت چهار ماهه که از سال ۸۷ می گذره توانسته اند خبرسازتر باشند و چرا؟

سایه های یک شک آشنا

"نگاهی به فیلم انعکاس"

خیانت یکی از تم های آشنایی است که در تاریخ سینما به کرات دستمایه تولید فیلم داستانی قرار گرفته است. ظن و گمان نادرست آدمها نسبت به نزدیکان و اطرافیانی که مراوده با آنان جزء لاینفک روابط روزمره محسوب می شود دایره منازعات و گاه جاخالی دادن شخصیتها را به اوج التهاب می رساند. میان شخصیت های معروف نمایشی اتللو سرآمد دیگران است که ظن او نسبت به دزدمونا با چاشنی خدعه های یاگو٬ تراژدی عظیمی را رقم زد که هنوز پس از قرنها چالش میان شخصیتهای این درام فاخر همتا ندارد.

مطابق اسلوب داستانهایی که خیانت آدمها در راس قصه دیده می شود مثلث حک شده میان شخصیت هاست که غنای اثر را رقم میزند. سینا نوابی دلداده سابق نسیم پس از ۵ سال با او در فرودگاه مواجه می شود. این سرآغاز واگشایی رخدادهای داستانی است که یک سر آن به شهروز ٬ همسر فعلی نسیم گره می خورد. قصه در دو پنجره زمانی رخدادهایش به سامان میرسد . در این رفت و برگشتهاست که ذره ذره بده بستان میان آدمها و گذشته شان برای بیننده عیان می شود.

انعکاس با شیوه شروع از میانه داستان٬ آدمهایش را مقابل بیننده قرار داده و پس از آن ٬ با رفت و برگشت به گذشته و حال برای پرسش های ذهن مخاطبش پاسخهای دست و پا شکسته ای رو می کند. در این مسیر روایی فیلمساز بر بعضی نشانه ها و عناصری تاکید دارد که بیشتر به نظر میرسد این تاکیدها مزاحم کار است. در تعریف چنین داستانهایی که برپایه خیانت و ظن افراد شکل می گیرد جزییات و شیوه توزیع اطلاعات به صورت قطره چکانی نقش اساسی دارد. انعکاس در تاکید و تمرکز بر جزییات برای بازی با ذهنیت مخاطب از ظرفیتهای موجود در داستان بهره کافی نبرده است اما همین که آدمهای انعکاس شاخصه رفتاریشان از تیپ های جعلی و بدلی سینمای بدنه ای فاصله دارد خود امتیاز مقبولی برای فیلم به حساب می آید.

دوستان عزیزم سلام. چون من دارم میرم مسافرت یه دو هفته ای از آپ کردن معذورم. لطف کنید حتما نظر بدید . خوشحالم می کنید.