لوچیانو پاواروتی خواننده معروف اپرای ایتالیا روز پنج شنبه گذشته در گذشت.

خبرگزاری ایسنا هم به مناسبت این واقعه مطالبی را روی خروجی خود فرستاده است:

ان روزها که لوچیانو پاواروتی از دانشگاه فارغ التحصیل شد دقیقا نمی دانست که معلم باقی بماند یا این  که به کار خوانندگی حرفه ای روی اورد پدرش گفت: اوچیانو!! اگر سعی کنی که روی دو تا صندلی بنشینی از وسط انها می افتی پس باید یک صندلی را انتخاب کنی. پاواروتی معلمی را رها و به خوانندگی چسبید.

لوچیانو پاواروتی ۱۲ اکتبر ۱۹۳۵ در خانواده ای فقیر در مودنای ایتالیا متولد شد. پدرش خواننده اماتور ارتش در زمان موسولینی و پس از جنگ یک نانوا بود.او در جوانی عاشق فوتبال و یکی از اعضای تیم فوتبال شهر شد و بعد از سالها تمرین صدا و نمایش های اماتوری با پدرش برای شرکت در مسابقات بین المللی لینگین به شهر والس رفت و موفق به کسب جایزه اول این مسابقه شد. می گویند همین امر مقدمه ای شد که نخستین نقش حرفه ای اش را در سال ۱۹۶۱ با عنوان " رودولفو " اپرای خواننده دوره گرد meپLABOHE  اثر جاکومو پوکینی در سالن اپرای رجوامیلیا اجرا کند.

با اجرای این نقش وی به عنوان خواننده اپرا به رسمیت شناخته شد و در سال ۱۹۶۵ در سالن کاونت گاردن لندن توجه جان ساترلند خواننده سوپرانو استرالیایی را به خود جلب کرد و این اغاز فعالیت جهانی اش شد.پاواروتی سپس به استرالیا رفت و چیزهای زیادی درباره تنظیم صدا و اوازخوانی از ساترلند یاد گرفت . اندو در اپراهای زیادی با هم ظاهر شدند از جمله : خوابگرد اثر وینچنزو بلینی و فریب اثر جوزفه وردی .

پاواروتی با تشکیل گروه "پاواروتی و دوستان " که در ان خوانندگان مشهور بین المللی پاپ دنیا از جمله : برایان ادامز ـ اناستاریا ـ سلین دیون ـ التون جان ـ اریک کلاپتون ـ انریکو ایلگسیاز ـ ویکی مارتین ـ استینگ و بسیاری دیگر به او ملحق شده بودند کنسرت های خیرخواهانه زیادی جهت کمک به کودکان جنگ زده اجرا کرد.

او زندگی نامه خود را به نام داستان من ( pavarotti:My own story ) در سال ۱۹۸۱ و کتاب دنیای من را در سال ۱۹۹۵ منتشر کرد.

اپرای عروسکی فیگارو و  دون ژوان ـ اثار وردی ـ پاواروتی و دوستان و مادر از اجراهای دیدنی و ماندگار به شمار می روند. او هیچ گاه خود را وادار به یادگیری نت ها و تکرار انها نکرد. او بیشتر مواقع از استعداد ذاتی خود بهره گرفته و نخستین هنرمند اپرا بود که از قدرت رسانه ها برای پیشبرد کارها و موفقیتش استفاده نکرد. پاواروتی در ۱۳ مارس ۲۰۰۴ در سالن متروپولتین نیویورک با اجرای اخرین برنامه اش رسما از دنیای اپرا خداحافظی کرد.

وی صبح پنج شنبه ۱۵ شهریور ـ ششم سپتامبر ۲۰۰۷ در سن ۷۱ سالگی بر اثر ابتلا به سرطان لوزالمعده در شهر مودنای ایتالیا درگذشت.

او همیشه می گفت : من فکر می کنم زندگی توام با موسیقی زیباترین نوع زندگی است به همین دلیل همواره زندگی ام را وقف موسیقی کرده ام.

بانی فیلم ـ ۱۷ شهریور ۸۶

حتما دوستان عزیزم از خود می پرسند که این وبلاگ که قراره به سینمای خودمان بپردازه تازه این بابا خواننده بوده ربطش چیه که این مطلبو از ایشان گذاشتم باید بگویم که از انجاییکه من استاد ربط دادن چیزهای نامربوط به یکدیگر هستم ربط این را هم برایتان می گویم : فیلم " خیلی دور خیلی نزدیک" اقای دکتر روی کاناپه نشسته و در حال مصرف مشروبات الکلی همزمان برنامه پاواروتی بزرگ را هم تماشا می کند . این اخرین نمونه بود که به یاد داشتم اگه بازم هست وقتی سر زدید و یادداشت گذاشتید حتما ذکر کنید خوشحال می شوم. تا بعد.