بالاخره انتظارها به سر رسید و اولین قسمت سریال تازه حاتمی کیا شنبه ۲۸ مهر به روی انتن رفت. سریالی که مدتهاست اخبار ساخت ان در مراحل مختلف در نشریات سینمایی و غیر سینمایی منعکس می شود. البته عادلانه نیست که سریالی را از همان اول به زیر تیغ نقد برد و من نیز قصد چنین کاری را ندارم ولی انچه در همان ابتدای راه بر بیننده خودش را عرضه می کرد این بود که ریتم سریال بسیار کند است البته این مورد احتمال دارد در قسمتهای بعدی تغییر کند و همچنین قصه فیلم که بسیار کلیشه ای است که باید امیدوار بود در اواسط سریال شاهد گره افکنی های درست و حسابی در داستان باشیم.  البته سوالهایی هم که در همان اولین قسمت مطرح شد  واقعا کلیشه ای اند ...اینکه ایا کسیکه مرگ مغزی شده واقعا مرده یا هنوز حیات دارد و روح اش متعلق به جسمش است؟ این سوالها انقدر در همین تلویزیون گفته شده و برایش فیلم های مختلف ساخته شده که دیگر کشش انچنانی برای پایبند کردن مخاطب به داستان ایجاد نمی کند.

مقایسه کنید قسمت اول این سریال را با قسمت اول سریال زیر  تیغ که چگونه قصه اش با ان بازیهای کولاک بازیگران طراز اولش توانست میخش را در همان ابتدای کار محکم بکوبد ٬ کاری که حلقه سبز تا اینجا به نظر حقیر موفق به انجام ان نشد. انچه در همان قسمت اول خود را حسابی به رخ بیننده می کشید بازی خوب فرخ نژاد با ان گریم جدیدش در نقش روح حسن بود بطوریکه می شود حدس زد با این گروه بازیگری که این سریال دارد بار همه سریال بدوش فرخ نژاد است و او باید یک تنه سریال را بدنبال خود بکشد.

ذکر یک نکته دیگر هم خالی از لطف نیست و ان اینکه ظاهرا باید تا یکی دو هفته اینده شاهد اعتراضهای شدید پزشکان و کادر بیمارستانی به عوامل این سریال باشیم چیزی که دیگر تقریبا در اینجا تبدیل به یک عادت شده است.

اما در مورد خود سریال همانطور که گفتم هنوز برای قضاوت زود است شاید بتوان از قسمت هشتم به بعد حسابی درباره اش صحبت کرد...پس تا ان موقع.